Fıkhın teşekkül devrinde nasları anlama ve yorumlamaya yönelik iki farklı yaklaşım ortaya çıkmıştır. İlkine göre naslardaki illet ve maksatlar dikkate alınıp, bu metinler tutarlı ve uygulanabilir bir şekilde yorumlanmalı; diğerine göre ise iç tutarlılıktan ziyade nasların zâhiri esas alınmalıdır. Bunlardan birincisi ehl-i re'y, ikincisi ise ehl-i hadistir. Dönemi ve sonrasında ehl-i re'yin en önemli temsilcisi ve sistemleştiricisi kabul edilen Ebû Hanîfe de temel kaynak olarak nasları referans a ...