Ada ve Marcus, zaman kapısından geçip; karanlık, ıslak, bir tünelde yürümeye başladılar. Ada çok
korkuyordu. Bu karanlık tünelden bir daha çıkabilecek miydi? Sonu olmayan bir yola girmiş gibi duyumsadı.
Anne ve babasını düşündü bir kez daha. Ya onları bir daha göremezse...
Yalnız anne ve babasını mı? Tüm sevdiklerini, Fırat'ı... Ada tüm bu korkularının yanı sıra içindeki sese de
kulak vermeden edemiyordu. İç sesi ona bu serüvenin okulda çok işe yarayacağını fısıldıyordu. Geçm ...